2000 Franków Perseusz i Meduza

Syczenie przerywa ciszę. Węże otaczają twarz, na którą żaden śmiertelnik nie odważy się spojrzeć. Jedno spojrzenie wystarczy, by ciało zamieniło się w kamień.

To Meduza, jedna z Gorgon, której wzrok sprowadza śmierć na każdego, kto odważy się go odwzajemnić. Stawienie jej czoła wydaje się niemożliwe. A jednak właśnie takie zadanie otrzymuje Perseusz.

Każda wyprawa ma swój początek. Dla Perseusza ten początek miał oznaczać koniec. Król Polidektes pożądał jego matki, Danae, i dostrzegł okazję, by pozbyć się jej syna. Wysłał Perseusza po głowę Meduzy, przekonany, że młodzieniec nigdy nie powróci.

Perseusz wkroczył jednak do jej świata, uzbrojony w coś więcej niż odwagę. Jego siła tkwiła w umiejętności zachowania jasności umysłu, gdy strach podpowiadał mu działanie, oraz w zdolności skupienia uwagi, gdy jeden błąd mógł oznaczać koniec. Korzystając z odbicia w swojej tarczy, znalazł sposób, by dostrzec to, na co nie mógł spojrzeć bezpośrednio. Ich spojrzenia nigdy się nie spotkały, a zwycięstwo przypadło Perseuszowi. Odcięta głowa stała się czymś więcej niż trofeum. Nawet po pokonaniu Meduzy jej wzrok nie utracił swojej mocy.

Z biegiem czasu wizerunek Meduzy, znany jako gorgonejon, zaczął pojawiać się na tarczach, świątyniach i monetach jako symbol ochrony. To, co niegdyś budziło przerażenie, stało się strażnikiem.

Perseusz i Meduza ukazują uderzający kontrast między triumfem bohatera a nieprzemijającą potęgą Gorgony.

Król wciąż czeka. Nie wie jeszcze, że Perseusz jest już w drodze do domu — ani co ze sobą przynosi.